wyślij newsaAktualności
Odpowiedź na "Milionowy dług Sobiesiaka"
W kontekście artykułu pt. "Milionowy dług Sobiesiaka", który 9 marca 2010 r. ukazał się w Rzeczpospolitej, chcielibyśmy przedstawić rzeczywisty obraz poruszonego w artykule zagadnienia. Prawdą jest, że firma "WINTERPOL" Sp. z o.o. Zieleniec uzyskała w 2006 i 2007 roku decyzje zezwalające na wyłączenie gruntów leśnych z produkcji w związku z zamierzeniami zrealizowania inwestycji turystycznych w rejonie Karpacza. Prawdą jest jednak również to, że do dnia dzisiejszego gruntów tych firma "WINTERPOL" nie wyłączyła z produkcji i nie rozpoczęła na nich planowanych inwestycji. Faktycznie zatem, na gruntach objętych decyzjami do dziś rośnie las.
Nie wyegzekwowanie od firmy "WINTERPOL" należności wynikających z wydanych decyzji (łącznie kwota ta wynosi 912 514 zł) wynika wprost z przepisu prawa - art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Ustawodawca w powołanym przepisie nałożył na osobę, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji, obowiązek uiszczenia należności i opłat rocznych, a w odniesieniu do gruntów leśnych - także jednorazowego odszkodowania w razie dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu. W dalszej części powołanego przepisu stwierdzono, iż: "Obowiązek taki powstaje od dnia faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji". Zgodnie z powołanym przepisem obowiązek uiszczenia jednorazowej należności i pozostałych opłat związany został z faktycznym wyłączeniem gruntów z produkcji. Grunty objęte decyzjami do dnia dzisiejszego nie zostały faktycznie wyłączone z produkcji (nie doszło również do przedwczesnego wyrębu drzewostanu) - zatem mając na uwadze przepis art. 12 ust. 1 brak było podstaw prawnych domagania się uiszczania naliczonych opłat.
Poruszając przedmiotową kwestię, należy zwrócić uwagę na odmienną regulację prawną dotyczącą uiszczania należności za wyłączenie z produkcji gruntów leśnych. Przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie są w tej kwestii jednoznaczne. W art. 12 ust. 13 cytowanej ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nakazuje się uiszczać należność w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, natomiast w ust. 11, 12 jest mowa o należności za wyłączenie z produkcji gruntów leśnych.
Reasumując, biorąc pod uwagę, że do wyłączenia gruntów z produkcji nie doszło, a przepis art. 12 ust. 1 jednoznacznie wskazuje kiedy powstaje obowiązek uiszczania należności, brak jest podstaw prawnych do egzekwowania określonych w decyzjach należności.
Zważywszy, że do dnia dzisiejszego nie doszło do wyłączenia z produkcji gruntów wskazanych w ww. decyzji (tym samym nie rozpoczęto inwestycji na gruncie), RDLP rozważała możliwość uchylenia ww. decyzji. W tym przypadku mają jednak zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 155 Kpa "decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona ...". Wynika z tego, iż organ nie może uchylić prawomocnej decyzji administracyjnej, którą wydał, bez wyraźnej zgody strony dla której decyzja ta była wydana.
Na zakończenie warto jeszcze zauważyć, że tego typu problemy istnieją już o dawna, a sposób postępowania wobec różnych inwestorów, którzy nie skorzystali z wydanej im zgody na wyłączenie gruntu z produkcji, jest zawsze podobny.
Marek Zięba
Rzecznik prasowy RDLP we Wrocławiu
Napisz komentarz:
Reklama
Partnerzy
Polecamy
